Runako_Luk-NAm"

ออกเดินทางตั้งเเต่วันที่ 21 พศจิกายน ตอนบ่ายๆ
หลังจากสอบ รด.ภาคปฎิบัติ  เสร็จก็รีบบึ่งหน้ามาหัวหินทันที 

คุณตาขับรถมาส่งที่ขนส่งสายใต้ นั่งรถทัวร์มาฮะ เพราะคุณยายมาด้วย ถ้าผมมาคนเดียวคงเปรี้ยวนั่งรถไฟมาเเล้ว ฮ่ะๆๆๆ

รถทัวร์ออกจากขนส่งตอน 14.40 น. ผมก็งัดเอา PSP มากดต่อ ...ซักพัก จะอ้วก = =lll
แบบว่าผมเมารถอ่ะ แหวะๆๆๆ เลยหันมานั่งดูรายการที่รถเค้าเปิดให้แทน เออ สนุกดีว่ะ ฮ่ะๆๆ
ดูเพลินไปหน่อย หลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ ห๋าวว~

ถึงหัวหินเเล้ว!!!
ผมลงรถที่หน้า Hua Hin Market Village เห็นเค้าเรียกกันว่าโลตัส หัวหิน...คือมันไม่เห็นเหมือนโลตัสเลยฮะ ด้านหน้ามีโดมใหญ่เบ้อเริ่มเลยฮะ มีลานแสดงกิจกรรมด้วย ข้างในมีศูนย์การค้าขนาดย่อมๆ นี่มันห้างชัดๆ!!!

น้าสาวกับคุณเเม่ที่มาก่อนตั้งเเต่วันศุกร์ กำลังออกมารับไปทานข้าวกันที่ตลาดโต้รุ่ง

ตลาดโต้รุ่ง โอวว ครึกครื้นมากฮะ >< คนเพียบเลย มีทั้งชาวต่างชาติ คนไทยมาเที่ยวกันเพียบ
ผมไปทานข้าวเย็นกันที่ " Hua Hin Terrace " อาหารอร่อยมาก สุดโค่ย~ (รึว่าผมหิวนะ กร๊าก)

เมื่อวานสั่ง ปลากระพงสามรส ผัดบร๊อคโคลี่ ต้มยำน้ำใส หอยลายผัดฉ่า ทอดมันปลา (ชิ้นเบ้อเฮิ่มเลย)

และนี่คือ... Before

and... after !!!

น้องปลากระพง : เอานู๋ไปเลี้ยงทีสิเจ้าค่ะ =A=

เกลี้ยงเลย จะบอกว่า ไอปลากระพงตัวนี้ 90% ผมเป็นคนกินมันเองล่ะฮ่ะ ฮะๆๆๆ

เฮ้อออ~ (ถอนหายใจอย่างมีความสุข)  อิ่มท้องจะแตก เดี๋ยวไปเดินตลาดกันต่อ

คนเย๊อะเยอะฮะ สินค้าก็ละลานตาดี ผมกับครอบครัวก็เดินกันไปเรื่อยๆ จนมาสุดที่ร้านขายพวงกุญเเจร้านนี้
ผมกับน้าสาวได้ที่ห้อยมาคนละตัว



เฮ๊ย !!! ถ่ายบังหน้าร้านเค้าเเล้ว ฮ่ะๆๆๆ



หลังจากเดินย่อยกันที่ตลาดโต้รุ่ง ก็ไปเดินเล่นกันต่อที่ " เพลินวาน" เป็นสถานที่ที่ผมประทับใจมากฮะ สุดๆ>O<



มันเป็นสถานที่ที่จำลองเรื่องราวของสมัยก่อนเอาไว้ ประมาณรุ่นพ่อแม่พวกเรา โอว สวยแฮะ มีทั้งร้านค้าขายของเก่า
ขนมสมัยเด็กๆ ที่เด็กกรุงเทพสมัยนี้คงไม่เคยกิน (แต่ผมเคยแฮะ ดันเกิดทันซะได้) อ่า น่าเสียดายที่กล้องเจ้ากรรมของ
ผมมันตกน้ำเลยถ่ายรูปสวยๆไว้ไม่ได้  เจ็บใจที่สุดฮ่ะ เอารูปที่พอดูได้ไปดูกันก่อนล่ะกันนะฮะ TT^TT

อารมณ์เหมือนงานวัดเลย คนเยอะนะฮะ ส่วนมากมักมาเดินเล่นกินบรรยากาศกันมากกว่า(ลมเย็นดี) เพราะว่าค่อนข้างขายของเกินราคาไปนิดหน่อย แต่บรรยากาศและสถานที่ผมให้เต็มฮะ



สวยมากฮะ ต้องมาดูเอง อยากให้เเมวได้เห็นจังเลย ขานั้นไม่ได้ออกมาเที่ยวในตัวเมืองเลย เพราะเค้าพักไกลจากที่ผมพักมาก

สามทุ่มล่ะ  !!!  นี่ผมมาถึงเเค่ไม่กี่ชม.ก็ไปได้หลายที่เหมือนกันนะฮะเนี่ย

ออกจากเพลินวานเราก็กลับที่พักกันเลย คุณยายค่อนข้างง่วงแล้ว แฮ่~

ผมพักอยู่ " Franjipani " เป็นรีสอร์ทที่อยู่ท้ายๆอำเภอหัวหินเลย สงบและเป็นส่วนตัวมากฮะ มีสระว่ายน้ำอยู่หน้าห้องเลยด้วย ว่าจะลงเล่นแล้ว แต่เอาไว้พรุ่งนี้ดีกว่า = =
ผมเข้าห้องน้ำอาบน้ำ อาบน้ำเสร็จก็หิ้ว PSP ไป I want you อยู่หน้าสระว่ายน้ำ ลมเย็นเวอร์ แบบว่าหน๊าวว~
หัวหินหนาวมาก~ บรื่อ

...คืนนี้หนาวฮะ หัวถึงหมอนผมก็คิดนู้นคิดนี่ ผล่อยหลับไปตอนไหนไม่แน่ใจเหมือนกัน
คิดถึงแมวจังเลยแฮะ  ใกล้ก็เหมือนไกล...

เช้าเเล้วจ้า!!! อา-กาศ-สุด-ยอด >O<
(เมื่อคืนฝันถึงแมวด้วยนา)

ผมตื่นจากที่บ้านก็ประมาณ 06.30 น. ลมพัดมาทางรีสอร์ทเย็นสบายเลย น้าสาวรีบเร่งให้ผมมาแต่งตัวเพื่อไปถ่ายรูปกัน

- -"

คุณแม่ = = โฟกัสเเต่ตรงด้านหลังแล้วกัน ตรงนั้นคือที่ทานอาหารเช้าแสนอร่อยของพวกเราฮะ
เเต่ตอนนั้นอาหารยังไม่มา เพิ่ง 6 โมงเองนี่ฟร้า =A=

สระว่ายน้ำมี 2 ฝั่ง น้ำเค็ม(ด้านหลัง) น้ำจืด(ด้านหน้า) สุดยอดมาก ผมชอบฝั่งน้ำเค็มนะฮะ 

มุมนี้สวยมาก เห็นทั้งรีสอร์ทเลยแฮะ ผมพักอยู่บ้านหลังสุดนู้นนนเลยล่ะฮะ

คือที่บ้านผมเค้าชอบถ่ายรูปกันมากน่ะฮะ เห็นว่าแก่แล้วอยากเก็บภาพเอาไว้เยอะๆ (ฮา)
ผมเลยติดอยู่ด้วยในทุกกล้องของที่บ้าน 55+

ถ่ายรูปกันเสร็จก็ลงสระว่ายน้ำกัน (เดี๋ยวรูปรอพรุ่งนี้นะฮะ)

จากนั้นก็อาบน้ำ ขี่จักรยานไปชายหาดกัน ตอนปั่นจักรยาน ผมเป็นคนบังคับหน้า ท่านแม่แอบกินแรงด้วย มันหนักนะฮะ!!! ซ้อนตั้ง 3 คน ว๊ากก

ไอคันนี้ล่ะที่ปั่นมาน่ะ แหง น้าสาวขับรถมาฟร่ะ!!!(ด้านหลัง)

ทะเลสวยนะ ^^ ลมเเรง คลื่นยักษ์ แดดดี๊ดีฮะ ยายบอกว่าที่หัวหินพิเศษตรงทีจะมาม้าอยู่ชายหาดด้วยล่ะ ซึ่งหาดนี้ก็มีฮะ วิ่งกันกุบกับๆเลย

โอ้ ~ มีม้าลายด้วยวุ้ย 555+

 

ถ่ายรูปกันไปเรื่อยเปื่อย ผมก็เริ่มโพสท่า "กระโดดถ่าย" อันเลืองชื่อ หากคุณมาทะเลแล้วไม่ถ่ายท่านี้ถือว่ามาไม่ถึง
เฮ้!!! เกี่ยวมั้ยเนี่ย

1 2 3 เอ้า!!!
ท่านแม่กระโดดไม่ขึ้น!! ติดพุงซะงั้น หว่า -0-

...ดูไปดูมา ท่านี้ก็สวยไปอีกแบบ ลองทดลองดูได้นะฮะ 55

น้าสาวโดดได้สวยแฮะ

เฮ๊ยยย!! พุงเปิดว่ะ 555+ 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ย้อนแสงแบบนี้ล่ะ สวยสุดล่ะ 
(สวยในที่มืดสินะ)

 

เฮ๊ยยยย ยังไม่จบนะ เดี๋ยวพรุ่งนี้ผมจะมาอัพต่อ (รอรูปก่อนๆ)

 

วันศุกร์เเล้วจ้าา~

วันนี้มันไม่ได้ดูแย่นักหรอกฮะ สำหรับใครบางคน แค่วันนี้ผม...นอยนิดหน่อยเท่านั้นเอง

เเง๊~ ขอเสียมารยาทไม่เล่าเป็นเรื่องราวตามลำดับขั้นตอนนะฮะ
เมื่อตอนเย็นนี่ ผมนอยฮ่ะ

T^T มันจะไม่เกิดขึ้นถ้าผมได้ Technika ID Card มาครอบครอง

ช้ำฮะ!!! ก็วันนี้ผมกะจะไปทำบัตรที่เซนทรัลพระราม 3 เดินหน้าตั้งไปด้วยความมุ่งมั่น

แต่!!! เหตุการณืที่ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น บัตรหมด!!!

"มันไม่มีขายตั้งเเต่ 3 เดือนที่เเล้วแล้วนะ"

3 เดือนที่เเล้ว!!! มัวทำไรอยู่ว่ะ!!! T^T

พี่ที่ร้านบอกว่าต้องไปทำที่สาขาใหญ่ ที่ท่าพระนู๊น~ (เยี่ยมจริงๆ)

ผมรึก็วางแผนไว้อย่างดี

รีบออกจากร.ร.เร็วเพื่อจะทำบัตรนี้โดยเฉพาะ ทั้งๆที่อุตส่าห์เคลียร์งานจนเสร็จหมดเเล้ว จะได้เล่น Technika ด้วยความสบายใจ

หงื่อออ~ ปวดร้าวอ่ะ  

สรุปวันนี้ผมเลยยืมบัตรของพี่ชายมาเล่นไป 2 เกมส์ ด้วยความน้อยอกน้อยใจ ToT ซิกฮื๊อออออออออ~


เมื่อเช้าไปร.ร.สายอีกแล้วล่ะฮะ ตื่นตั้งเเต่ 05.30 น. นะฮะ

ผมก็เรื่อยเปื่อยๆไปทั่ว 07.00 - 07.30 น. ยังนั่งเล่น PSP DJ MAX อยู่เลย (น้ำยังไม่ได้อาบ)

ออกจากบ้าน 8.00 น. แถมเดินไปอีกต่างหาก (ฮา)

ถึงร.ร.เลยโดนจับคุมประพฤติ 2 คาบแรก โอ้ววว (แต่ก็ไม่วายงัด PSP ขึ้นมาเล่นอีก)

เรียนชิว ชิว เลยไม่อะไรมาก


วันนี้ผมตกบันไดที่ร.ร.ด้วยล่ะฮะ เข่าลงพร้อมกันขาคู่เลย เจ็บชะมัด ลุกเกือบไม่ขึ้น

เพื่อนมันก็หัวเราะกันใหญ่ ="= (ไม่ซุ่มซ่ามมั้งให้รู้ไป)

ล้มบ่อยฮะ ชนนู้นชนนี่ก็บ่อย

ผมเป็นประเภทไม่ระวังตัวมั่ง รึว่าระบบตอบสนองของร่างกายช้ารึเปล่า ไม่แน่ใจ

อย่างตอนล้มหน้าร.ร. ปกติคนที่จะล้มจะเอามือดันตัวไว้ใช่มั้ยฮะ เเต่ผมไม่เลย ป๊าบ!!! กอดพื้นไปเต็มๆเลย

แล้วเวลาชนกระจก (บ่อยมากที่ห้องคอม) ผมจะชอบเดินตามคนที่เปิดประตูเข้าไปเลย โดยจะไม่ผลักประตูเอง

เเล้วไงล่ะ? ประตูมันก็ไฮโดลิคป๊าบเข้าที่หน้าผมเต็มๆไง T///T  เจ็บสิฮะ!!!


เหออ~ พรุ่งนี้ผมมีสอบ รด. ภาคปฎิบัติด้วยนะเนี่ย คงต้องออกแต่เช้าล่ะ (พยายามเข้า)

ตอนบ่ายก็ต้องรีบกลับมาเอากระเป๋าที่บ้าน เพื่อเดินทางไปเที่ยวหัวหิน~ ว่ะฮู้~

>< หนีงานไปเที่ยวฮะ

วันนี้ผมต้องไปแล้วล่ะ พรุ่งนี้มีภารกิจต้องลุย เย้~


จ.ม.ถ.ม.ป.

*จดหมายถึงหมาปิง

ขอบคุณนะฮะที่เดินลงมาส่งผมที่ป้ายรถเมล์
ล่าสุดพี่มาส่งผม ตอนนั้นเราไปจัตุจักรแล้วมาเซนทรัลด้วยกัน
ซึ่ง...มันได้ผ่านไปนานมากแล้ว

งานกีฬาสีที่ทุกคนรอคอยกำลังเริ่มต้นขึ้น



ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ~

เสียงนาฬิกาปลุกทำให้ผมต้องผงกหัวขึ้นมาจากหมอนอันอ่อนนุ่ม

"หงื่อออ ~ เช้าเเล้วเหรอเนี่ย"

เข็มสั้นชี้ไปที่เลข 3 เข็มยาวชี้ไปที่เลข 12 บ่งบอกว่าตอนนี้เป็นเวลาตี 3 เป๊ะ!!

ผมเอามือไปตบนาฬิกาจนมันดับไป ก่อนที่จะคว้ามือถือมากดเบอร์หน้าเพื่อน

" Willy " เเล้วตามด้วยปุ่มสีเขียว

(เสียงเพลงรอสายดังวนไป 3 รอบ)

"ทำไมไม่รับวะ?" ผมกดวางในที่สุด เเล้วหลับต่อฮะ เดี๋ยวค่อยโทรไปอีกทีตี 4 ก็ได้วุ้ย

....

ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ติ๊ด ~

"วร้อยยย~ ติ่นก็ได้ฟร้าา"

เวลาตี 4.30 น. ผมตื่นขึ้นมาโทรหาวิลลี่อีกครั้ง

"ตื่นยัง*หมวย?"
(*หมวย เป็นชื่อที่ผมเรียกวิลลี่บ่อยๆ)

"ตื่นเเล้ว"
(หมวยเค้าให้ผมโทรไปปลุกน่ะ)

แล้วก็คุยอะไรกันซักอย่างเนี่ยล่ะฮะ ผมจำไม่ค่อยได้เพราะเพิ่งตื่น = ="


แดดจ้าฟ้าใส เสียงนกร้องจิ๊บจ๊าบเเข่งขันกันเป็นว่าเล่น ผมเดินออกจากบ้านด้วยอารมณ์ร่าเริงสุดขีด
วันนี้ผมออกจากบ้านตั้งเเต่ 5.40 น. เลยฮะ

อ่ะ!! ทึ่งล่ะสิ วันนี้ผมไปร.ร.เร็วชะมัดเลยใช่มั้ยล่ะฮะ

กีฬาสีไงๆๆๆๆ >< นี่ล่ะฮะเหตุผล มันทำให้ผมตื่นเช้าได้ไงล่ะ โววว


ผมถึงร.ร.ตอน 6.30 น. พอดี เจอเพื่อนสนิทระหว่างทางเลยเข้าไปร.ร.พร้อมกันเลยฮะ
บรรยากาศภายในร.ร.วันนี้ดูคึกคักอย่างเห็นได้ชัด อย่างเช่น สเเตนด์เชียร์ที่มีสีสันสวยงามที่มาจากฝีมือรุ่นพี่ม.6
,สนามหญ้าที่โรยด้วยผงขาวแบ่งเขต ,ธงประจำสีที่ปักอยู่ทั่วร.ร และอื่นๆอีกมากมายที่ผมยังไม่ได้ไปสำรวจฮะ
ได้ข่าวมาว่ามีนักเรียนจาก ร.ร.สงวนหญิง จังหวัดสุพรรณบุรีมาด้วย
มะนาว มิสทีนไทยเเลนด์ ก็มานะ เเต่ผมไม่เจอหล่อนฮะ น่าเสียดายมากๆ
แต่วันนี้มีอะไรบางอย่างบอกผมว่า "วันนี้ต้องสนุกมากเเน่ๆ"


สาวๆห้องผมวันนี้แต่งตัวกันมาเเรงมากฮะ เปรียวกันเข็ดฟันไปเลย สวยๆกันทั้งนั้นเลยฮะ
ผมไปแอบดูพวกหล่อนแต่งหน้า เเต่งตัวกันด้วยล่ะฮะ เลยโดนจับเขียนขอบตา ขอบตาบนของผมก็เลยมีรอยขีดตวัดอย่างสวยงามเลย ฮ่ะๆๆ
ห้องของผมคือ ม.5/1 เป็นห้องKingของระดับ แต่วันนี้ทุกคนหลุดกันยังกะโดนเก็บกดมานานเเน่ะ
(จริงๆน่ะ พวกผมเป็นยังนี้กันมานานเเล้วล่ะฮะ เด็กสายวิทย์รั่วๆกลุ่มนึงเท่านั้นเองฮะ)

พิธีเปิด

อลังการ!!! โอว ยิ่งใหญ่กว่าทุกปีฮะ เป็นเพราะได้ผอ.ท่านใหม่ด้วยล่ะฮะ ทุ่มสุดตัวจริงๆ มีทั้งจุดพลุ ยิ่งสายรุ้งกันตรึ๊มตรั๊ม
โอย~ อลังการงานสร้างฮะ
ขบวนพาเหรดปีนี้ไม่ค่อยงามนัก อาจเป็นเพราะว่าร้อนมากรึเปล่าไม่รู้นะฮะ ผมเลยตาลายมองไม่สวยซะงั้นอ่ะ :b
(อยากเอารูปมาอัพให้ดูจัง เดี๋ยวรอไฟล์ก่อนนะฮะ ผมยังไม่ได้ไปเซฟ เเล้วจะได้ดูกันนี่ล่ะ)

การแสดงกลางแจ้ง

น้องๆที่ห้องพวกผมคุมเต้น วันนี้เต้นได้ไม่ค่อยดีนัก แต่ผมก็คิดว่าน้องเค้าก็คงเต็มที่เเล้วล่ะ เราทำไปเพื่อความสนุกสนาน เลยไม่เครียดอะไรกันมากฮะ

วิ่งแข่ง

ผลการวิ่งผลัดของผมวันนี้ แถ่ะแด๊นน~ ที่ 3 ฮ้าา ได้เหรียญทองแดงล่ะฮะ (ดูเหมือนสีชมพูมากกว่านะ)
ผมอยู่ไม้สุดท้าย เจ็บใจนิดหน่อยนะ อยากได้ที่ 1 น่ะฮะ >< ปีหน้าผมจะลงวิ่งเดี่ยว 60 เมตรแทนฮะ เย้!!
แต่วิ่งผลัดวันนี้ก็สุดทีนเลยนะฮะ

"เหมียว" สาวน้อยในกลุ่มของผมลงวิ่งเดี่ยว 80 เมตร ได้ที่ 1 ไปอย่างสวยงามเลยฮะ
หล่อนได้เงินอัดฉีด 100 บาทจากอาจารย์ประจำสีด้วยฮะ (เสียดายผมได้ที่ 3 เลยอดไป ฮ่ะๆๆ)



วันนี้เงินที่ผมไปทำงานที่ งานมหกรรมหนังสือเเห่งชาติ ที่ผ่านมาออกแล้ว
ผมเลยขออนุญาตอาจารย์ออกนอกร.ร.เพื่อไปรับเงินที่บริษัทตอนบ่าย 2 โมง

จาก นนทรีวิทยา ไป สุขุมวิท 31 โอ้วว ร้อนมากฮะ เเต่ต้องอดทนเพื่อเงิน ฮึ่ม!!

หลังจากที่ผมรับเงิน ก็กลับมาที่ร.ร.อีกนะ เพราะผมอยากอยู่ตอนปิดงานด้วยน่ะฮะ

ผมมาถึงร.ร.ตอน บ่าย 3 โมงครึ่ง กำลังร้อนได้ที่เลย ช่วงนี้ลีดเดอร์กำลังเต้นแข่งกันอยู่กลางสนาม แต่ผมไม่ได้ไปดู
ผมขึ้นไปห้องมัลติมีเดีย น้องๆในชมรมกำลังเล่นเกมส์กันอย่างเมามันเลย ผมเพลียมากเลยนอนเป็นตายในห้องนั้นล่ะฮะ
.......

เพลงของ Tattoo Color กรอกหูผมไปด้วย ทำให้ผมยิ่งหลับสนิทมากกว่าเดิม

.....เหมือนได้ยินเสียงอะไรไม่รู้ เเต่ตาไม่ยอมตอบสนองเลย มันหนักจนลืมไม่ขึ้น เอาฟร่ะ! ช่างมันเถอะฮะ


.......

5 โมงครึ่งเเล้ว = =

นี่ผมนอนไปนานขนาดไหนเนี่ย

บ่าย 3 ครึ่งถึงบ่าย 5 โมงครึ่ง ....โอว 2 ชม. เยี่ยมจริงๆ

" พี่ลูกน้ำ อาจารย์ประกฤตเรียกพี่น่ะ " ห่ะ!!
" อาจารย์เค้าปลุกพี่นะ แต่พี่ไม่ตื่นน่ะ " ท่านมหาเทพมาปลุกผมด้วยแฮะ!!!

ผมรีบวิ่งไปหาอาจารย์ที่ห้องทันที ไม่ได้มีอะไรมากหรอกฮะ เเค่ท่านจะเอาใบขออนุญาตผู้ปกครอง
สำหรับไปแข่งขัน Presentation ที่สามเสนพรุ่งนี้มาให้น่ะฮะ



เกือบจะ 6 โมงพอดี
พิธีปิดงาน กำลังจะเริ่มเเล้ว ผมรีบวิ่งไปเก็บของในห้องมัลติมีเดียเเล้วรีบลงไปสนามใหญ่ทันที

ตอนนี้ที่สนามเต็มไปด้วยผู้คนมากมายเลย เค้าเริ่มจะประกาศผลคะเเนนของวันนี้เเล้วล่ะฮะ
ตื่นเต้นจังฮะ!!!!

เมื่ออาจารย์เริ่มประกาศผลคะเเนนหน้าเสาธง ทุกสีก็เริ่มตื่นตัว คึกคักขึ้นมาทันที

สีของผม ทองกวาว(สีส้ม) ได้ถ้วยดังต่อไปนี้ฮะ

ที่ 1 กีฬา
ที่ 1 กรีฑา
ที่ 2 มารยาทงาม
ที่ 3 ลีดเดอร์
ที่ 2 สเเตนด์เชียร์

เสียงกรี๊ดดังสนั่นไปทั่วสนามทุกครั้งที่ผลประกาศออกมา ผมก็ร้องโห่กะเค้าเหมือนกันนะฮะ เสียงแหบไปเลยล่ะ

หลังจากผลคะเเนนออกมาหมดเเล้ว พวกเราก็ร้องเพลง สามัคคีชุมนุม (ผมรอคอยการนี้มานานเลยนะ)
ตามด้วยเพลงประจำโรงเรียน "นนทรีงาม"

ผมแอบร้องไห้ด้วยนะฮะ ตอนร้องเพลงนนทรีงาม ฮ่ะๆๆ ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน แต่รู้สึกว่า เลือดนนทรีมันเข้มขันชะมัดเลยฮะ

......

งานกีฬาสีจบลงด้วยดี ไม่มีเลือดตกยางออกแต่อย่างใด ผมก็สบายใจแล้วล่ะฮะ...

6.30 น. เเล้วฮะ ผมแผ่ตัวลงนอนบนพิ้นหญ้ากลางสนามโรงเรียน ท้องฟ้ามืดแล้ว

มีดาวอยู่เเค่ 2 ดวงเอง ดวงนึงสว่างมาก อีกดวงเเสงเหลือเพียงน้อยนิด แต่มันก็พยายามที่จะส่องประกายนะฮะ
ผมนอนอยู่ตรงนั้น ซักพักหมาก็เดินเข้ามา แล้วก็เอนตัวนอนลงมั้ง
แล้วอีกซักพักพวกเพื่อนๆ พี่ๆ ที่รู้จักเค้าก็มานอนเรียงกันตรงนั้น

... จริงๆผมก็ตกใจเล็กน้อยนะฮะ ที่มีคนมานอนแบบนี้น่ะ จะเรียกว่าดีใจรึเปล่าล่ะ

อื้ม... ดีใจ จริงๆนั้นล่ะฮะ
เพราะปกติผมอยู่แบบนั้นคนเดียวเสมอเลย

ผมไม่ได้ตัวคนเดียวแบบเมื่อก่อนซักหน่อยเนอะ ^^
....



ก่อนกลับผมก็ไปไหว้ พระศากยมุนีศรีนนทรีโรจนฤทธิ์
ไปขอบคุณที่ทำให้วันนี้ผ่านไปได้ด้วยดีฮะ
 
เหอออ ผมรักโรงเรียนนทรีวิทยานี่จังเลยล่ะ^^




จบลงด้วยดีกีฬาสีที่ทุกคนรอคอย~

นับถอยหลังแล้วกับงานกีฬาประจำปีการศึกษา 2552 ของโรงเรียนนทรีวิทยา

 เหลืออีกแค่ 2 วันคร๊าฟฟฟ~

โฮ่กกกกกก ~

ช่วงนี้ผมไม่ได้ไปเข้าแถวหน้าเสาธงกับเพื่อนๆเลยนะฮะเนี่ย ไม่ได้มาสายอย่างที่ทุกคนคิดหรอกนะ
แต่ตอนเช้าผมมีภารกิจบางอย่างที่ต้องทำ ตึงตึ๊ง!! (ความลับฮะ)

สถานที่ที่ผมมาสิงอยู่ทุกๆเช้านั้น ก็คือ ห้องมัลติมีเดีย น่ะเอง

ออดคาบเเรกดัง ผมถึงจะออกจากห้องมัลติมีเดียนั่นออกมาล่ะ

 

เมื่อคืนนอนดึกมาก พักกลางวันเลยไม่กินข้าวเเต่ไปแอบงีบอยู่ห้องสมุดเเทนฮะ
ไม่งั้นผมจะไม่สามารถเรียนคาบบ่ายต่อได้ ความง่วงมันได้กัดกินหัวใจผมเเล้วววว T^T

ภาคเรียนตอนบ่ายน๊อยน้อยนะ คาบสุดท้ายก็เรียนคอมฮะ  จริงๆเทอมนี้ต้องเรียน HTML เเต่ยังไม่ได้เรียนอะไรซักอย่างเลย
ผมชอบวิชานี้มากนะฮะ ตั้งเเต่ม.ต้นมาเเล้ว อาจารย์เค้าสอนดี เเต่ม.ปลายมานี่ ออกแนวหาความรู้เอาเอง ฮ่ะๆๆๆ

เหนื่อยให้บ้า!!! ปวดขาตุบๆเลย ปีนี้ผมลงวิ่งผลัด 4 x 60

ไม่ได้วิ่งมานานนม วันนี้ลองซ้อมดูบ้าง ความรู้สึกเหมือนกล้ามเหนื่อยฉีก!!!

ถ้าใครรู้ว่าผมตอแหล ก็จะรู้ว่าผมไม่ได้กล้ามเนื้อฉีกหรอกฮะ : b
เเค่ระบบกล้ามเนื้อมันต๊กใจเท่านั้นเอง ที่เอามันมาใช้งานอีกครั้ง (ตื่นเลยล่ะสิเอ็ง)

เพื่อนในห้องของผม วิ่งเร็วมาก ผมวิ่งตามพวกมันไม่ทันเลยฮะ ="=
ความรู้สึกออกแนว ยอมไม่ได้น่ะเฮ๊ยยย~

จะเเข่งอยู่วันศุกร์นี้เเล้ว ขาผมจะไหวมั้ยฮะเนี่ย เหอๆๆๆ ~ (เอาใจช่วยผมทีน้าฮ้าาา~)

ตอนเย็นหมามาเที่ยวโรงเรียนด้วยล่ะฮะ เห็นว่าช่วงนี้ไม่ค่อยสบายเลย
หน้าตาดูอิดโรย เเต่ยังคงกวนประสาทผมได้อยู่ >^<

ชมรมคอมพิวเตอร์(NCC+) ของผมกำลังจะเริ่มใหม่ฮะ เริ่มใหม่ เหรอ เหรอ ใช่เหรอ?
ตอนเเรก อาจารย์เค้าจะยุบชมรมนี้ล่ะฮะ เเต่เพื่อนๆในชมรมไม่ยอม ผมก็ไม่ยอม
รุ่นพี่ยุคก่อตั้งก็บอกให้ยุบไปก่อนฮะ >o< โง่ววว
ทำไมต้องเป้นรุ่นผมด้วยนะ ที่จะยุบน่ะ
เหมือนอะไรๆ ในชีวิตผมนี่ จะเจอแต่เรื่องสุดท้ายๆทุกที
อย่างตอนประถม ร.ร.ของผมก็ยุบตอนรุ่นผมเป็นรุ่นสุดท้ายพอดีเลย
ผมเลยไม่มีสถานที่แห่งความทรงจำให้กลับไปอย่างเพื่อนคนอื่น
ฮ่ะๆๆ จริงๆผมรักร.ร.นั้นมากเลยนะฮะ น่าเสียดายที่ไม่มีที่ให้ผมได้กลับไปอีกแล้ว...

ถ้าวันนี้ผมสามารถรักษาชมรม NCC+ ไว้ได้ ผมก็จะทำฮะ

 

พรุ่งนี้ไม่อัพนะฮะ ^^

ต้องเเหกขี้ตาไปโรงเรียนเเต่เช้าตรู่ ~ ^^

 

 

 

วันที่ตารางเรียนเเสนโล่งโจ้ง >O<

หว่าาา ~

วันอังคารแล้วสิน้าาา~

วันนี้ผมใส่ชุดนักเรียนล่ะฮะ หลังจากไม่ได้ใส่มานับสัปดาห์ได้ คิดถึงชุดนักเรียนอันทรงสง่านี่จังเลยฮะ
ซี๊ดๆๆๆ ~ เช้านี้เลยแต่งองค์ทรงเครื่องอยู่นานเลยล่ะฮะ

สายมั้ย?
ไม่สายฮะ เผอิญเพื่อนที่อยู่ซอยเดียวกันขี่จักรยานออกมาพอดี ซ้อนท้ายไปเล้ยยยฮะ วู้ววว~

ถึง ร.ร. ก็เข้าเเถวเคารพธงชาติพอดี  ช่วงนี้จะเข้าเเถวตามคณะสีของตัวเองกัน สีส้มของผมก็ต่อเเถวกันอยู่สนามวอลเลย์บอล

หลังจากปล่อยเเถว

ผมมานั่งดูเเมวอ้วนตัวนึงที่กำลังนอนคลอเคลียขาผมอยู่อย่างเมามัน ไม่ได้จับ ไม่ได้ลูบ ไม่ได้เเตะมันเเต่อย่างใด
เหตุไฉนมันถึงเข้ามานัวเนียกับผมได้ละนี่?
ซักพักเพื่อนๆเริ่มเข้ามาทึ้งไอแมวอ้วนตัวนั้นกันใหญ่ ลูบๆ คลำๆ จับๆ ทำเอาแมวเคลิ้มไปเลยทีเดียวฮะ (ชอบล่ะสิเอ็ง)

ตอนนี้ผมยังจำคำจำกัดนิยามไอแมวตัวนั้นได้อยู่เลยนะฮะ

"ไอแมวหมู"

เพื่อนๆผมเรียกกันอย่างนั้นล่ะ




วันอังคารโรงเรียนผมจะเรียนเพียงครึ่งวันเท่านั้นฮะ ตารางเรียนเลยดูสะอาดสะอ้านขึ้นมาทันตา
กิจกรรมวันนี้ของผมไม่มีอะไรมาก อ่านการ์ตูนในชั่วโมงเรียนบ้าง วาดภาพตอนอาจารย์กำลังสอนบ้าง โม้กะเพื่อนไปทั่ว ธรรมดาสามาณล่ะฮะ

...

นาฬิกา เดินไปเรื่อยๆ ผมอดไม่ได้ที่จะจับจ้องเวลาแห่งการพบเจอที่กำลังใกล้เข้ามาถึง

เที่ยงนี้ ...แมวจะมาหาผมล่ะฮะ





V

V

V

แมวมาในเสื้อสีฟ้า สดใสนะ (เหมือนท้องฟ้าเลย) ผมน่ะเห็นตั้งเเต่ย่างก้าวลงจากรถหน้าร.ร.แล้วล่ะฮะ
แต่แกล้งทำเป็นมองไม่เห็น ฮ่ะๆๆ
เค้าโทรหาผมใหญ่เลยฮะ เเต่ผมรับเเล้วคุยไม่รู้เรื่อง (จริงๆผมก็จงใจอีกล่ะฮะ)


มื้อเที่ยงของผมมีแมวอยู่ตรงข้าม (ขนาบด้วยอาจารย์หัวหน้าชมรมข้างๆ)
ผมดีใจมากเลยนะ ที่เค้ามาหาผม ทั้งๆที่บ้านเค้าก็อยู่ตั้งประชาอุทิศแน่ะ
ความสุขของผมที่มีต่อเเมวไม่ต้องอาศัยปัจจัยมากหรอก แค่ได้เห็นหน้านานๆ อยู่ใกล้ๆกันก็เพียงพอแล้ว

... แค่นี้ก็สุขใจแล้วล่ะฮะ



ผมอยากให้ช่วงเวลานี้เดินผ่านไปไวๆนะ
เอ๊ะ! ทำไมล่ะ ทั้งๆที่น่าจะอยากหยุดช่วงเวลาแบบนี้ไว้นี่น่า?


...ก็ผมแค่อยากให้ถึงเวลาที่จะได้อยู่กับแมวเค้าตลอดไปได้ไงฮะ //// (ฮะๆๆๆ ผมเขินนะเนี่ย)




วันนี้ไดอารี่ของผมอาจจะดูโล่งๆไปหน่อย ตามสถานะฮะ ... จริงๆผมมองไม่เห็นคีย์บอร์ดน่ะฮะ เลยโม้มากไม่ได้

อ่ะๆๆๆ คะเเนน Gat-Pat ที่ผมสัญญาไว้คับ ดูเเล้วท่านผู้อ่านจะอึ้งฮะ

GAT = 67.13
PAT 5 = 125
PAT 6 = 30

เอ่อ...คะเเนนเต็ม 300 คะแนนนะฮะ ผมรู้ก็ช๊อคไปเลย พอตั้งสติได้ก็รั่วต่อได้อีก ฮ่ะๆๆ



ซิกๆๆๆ....ถ้ามีใครเอา Anatomy Art มาให้ผมยลโฉม คะแนนอาจจะดีกว่านี้นะฮะ



ช่วงนี้ผมเสพติดความอาร์ทเป็นว่าเล่นเลยฮะ =[]=